Διαβάτη, δεν υπάρχει μονοπάτι, το μονοπάτι το φτιάχνεις μόνος σου... Συμβολή στην προγραμματική συζήτηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση σε σοσιαλιστική κατεύθυνση - Ο Άλλος Δρόμος | Χωρίς ΕΕ, Ευρώ, Χρέος και Μνημόνια

Συμβολή στην προγραμματική συζήτηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση σε σοσιαλιστική κατεύθυνση

των Φώτη Μπίλια

& Γιώργου Τσακανίκα

 

 

ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

 

Συμβολή στην προγραμματική συζήτηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση σε σοσιαλιστική κατεύθυνση

 

Η προγραμματική συζήτηση για την ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής στη χώρα μας στα πλαίσια της αναζήτησης εναλλακτικής διεξόδου από τη μνημονιακή έρημο και τις αντιλαϊκές πολιτικές της Ε.Ε. και των άλλων ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, θα πρέπει:

i) να απαντά άμεσα στο ζήτημα της επιβίωσης του λαού μας στους κρίσιμους μήνες που θα ακολουθήσουν την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνηκαι

ii) να εντάσσεται μεσο-μακροπρόθεσμα εντός μιας συνολικής στρατηγικής ρήξεων, ανατροπών, μετασχηματισμών και ξεδιπλώματος λαϊκών πρωτοβουλιών και αγώνων που θα κινούνται συνολικά σε σοσιαλιστική κατεύθυνση.

Συνεπώς εκτιμούμε ότι το άνοιγμα της προγραμματικής συζήτησης για την ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής θα πρέπει να πατά πάνω σε ορισμένες παραδοχές και οριοθετήσεις:

 

ΠΑΡΑΔΟΧΗ Α:Η διατύπωση ενός προγράμματος για την ανασυγκρότηση του αγροτοδιατροφικού τομέα στη χώρα μας αποτελεί προσπάθεια επεξεργασίας που θα συμβάλει στον πόλεμο θέσεων των δυνάμεων της εργασίας και των λαϊκών στρωμάτων και στην υπεράσπιση της γραμμής πως υπάρχει άλλος δρόμος εκτός του Ευρώ, της Ε.Ε., των μνημονίων και της επιτροπείας. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί έναν πλήρη οδηγό τεχνικών ζητημάτων τα οποία έχουν εκ των προτέρων απαντηθεί. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Αντίθετα, εκτιμούμε πως μια διαδικασία ριζικού μετασχηματισμού και ανατροπής του υπάρχοντος συσχετισμού προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας θα απελευθερώσει μεγάλης κλίμακας δυναμικές, ικανές να επανατοποθετήσουν το ζήτημα της ανασυγκρότησης υπό το πρίσμα μιας νέας διαλεκτικής παραγωγικών σχέσεων - παραγωγικών δυνάμεων.

 

ΠΑΡΑΔΟΧΗ Β:Κεντρικό ρόλο στη διαδικασία αυτή θα διαδραματίσουν τα μικρομεσαία αγροτικά στρώματα εντός της λαϊκής αντικαπιταλιστικής συμμαχίας, στην αλληλεπίδρασή τους με τον - αναγκαίο - κοινωνικό κεντρικό σχεδιασμό. Οι εμπειρίες του κομμουνιστικού κινήματος μας οδηγούν να σταθούμε κριτικά σε πειράματα βίαιης κολεκτιβοποίησης της αγροτικής γης τα οποία εν πολλοίς διέρρηξαν τη συμμαχία και απομόνωσαν το εργατικό κίνημα από τα υπόλοιπα σύμμαχα στρώματα.  Ως εκ τούτου το όλο περίγραμμα βρίσκεται εντός της λογικής του αγροτικού παραγωγικού συνεταιρισμού και της αναγκαίας ανασυγκρότησης των δομών του αγροτοσυνεταιριστικού κινήματος, στο σπάσιμο του διαχωρισμού πρωτογενούς παραγωγής - μεταποίησης - εμπορικής διανομής των τροφίμων, στο διευρυμένο ρόλο των τοπικών κοινωνιών.

Με λίγα λόγια η κεντρική φιλοσοφία του προγράμματος βρίσκεται στον αντίποδα της ανταγωνιστικότητας και της - ομοίως οριζόμενης με αστικούς όρους - παραγωγικότητας: Αφορά στην αποεμπορευματοποίηση της παραγωγής και κατανάλωσης των τροφίμων καθώς και στον επαναπροσδιορισμό όλων των σχετικών δραστηριοτήτων σε σχέση με την κοινωνική και οικολογική βιωσιμότητα, τη στήριξη της απασχόλησης και του αγροτικού εισοδήματος και την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του συνόλου του ελληνικού λαού.

 

ΠΑΡΑΔΟΧΗ Γ: Από τα παραπάνω προκύπτει πως πρόκειται για μια διαδικασία συνεχών ρήξεων και ανατροπών που δεν μπορεί να συντελεστεί εντός του πλαισίου των επιλογών της ΕΕ, της ευρωζώνης και των κυρίαρχων κατευθύνσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Χωρίς την πλήρη αμφισβήτηση της θέσης της Ελλάδας στον διεθνή και ευρωπαϊκό καταμερισμό εργασίας, δεν μπορεί να υπάρχει διαδικασία ουσιαστικής ανασυγκρότησης της αγροτικής παραγωγής.

Με αυτή την έννοια θα πρέπει να οριοθετηθούμε από την όψιμη ρητορική του κυρίαρχου μπλοκ για τη λεγόμενη πράσινη αγροτική επιχειρηματικότητα του πτυχιούχου παραγωγού που θα θέσει -τάχα- την αγροτική παραγωγή σε σωστή βάση. Η ρητορική αυτή πατάει πάνω στις τάσεις επιβιωτισμού που εντείνονται από το βάθεμα της κρίσης και που συχνά παίρνουν τη μορφή της επιστροφής πληθυσμών από τα αστικά κέντρα στην επαρχία. Είναι η λογική που πλασάρει ως νέο το μοντέλο των συνεταιρισμών - Α.Ε. και των ομάδων παραγωγών, φιλοδοξώντας να γίνει το υποκατάστατο του χρεοκοπημένου αγροτοσυνεταιριστικού κινήματος και ανακυκλώνοντας το διαπλεκόμενο με αυτό πολιτικό προσωπικό, αναβαπτίζοντας τους αγροτοπατέρες στα θολά ύδατα των ποικιλώνυμων «εταιρειών συμβούλων» και «επενδυτικών σχημάτων».

Μια ριζικά διαφορετική αγροτική παραγωγή, κοινωνικά και περιβαλλοντικά προσανατολισμένη, δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να προκύψει ως παραπροϊόν των κοινοτικών επιδοτήσεων και της «πράσινης» ανάπτυξης, αλλά μόνον ως συνειδητή επιλογή ενός λαού που έχει προβεί στις απαραίτητες ρήξεις με το σιδερένιο πλαίσιο της Ε.Ε. και τη λογικές της καπιταλιστικής κερδοφορίας. 

Θα πρέπει επίσης να κρατήσουμε τις απαραίτητες αποστάσεις από τα λαϊκίστικα σχήματα της γενικής και αφηρημένης αυτάρκειας όπως εισάγονται στο δημόσιο λόγο από την ακροδεξιά και τη νεοναζιστική προπαγάνδα. Οι λογικές αυτές αλιεύουν στα θολά νερά και πατώντας πάνω στο αίσθημα της εθνικής ταπείνωσης και της προδοσίας, προσπερνούν το γεγονός πως υπό τις παρούσες συνθήκες η προσπάθεια επίτευξης ακόμη και του «μετριοπαθούς» στόχου της κάλυψης των βιοτικών αναγκών του πληθυσμού, ενδέχεται να προσκρούσει στα όρια που θέτει η περιορισμένη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, η ανεπάρκεια των φυσικών και ενεργειακών πόρων και ο αυξημένος βαθμός εξάρτησης από εισαγόμενες εισροές. Τα προβλήματα που δημιουργούν οι παραπάνω αρνητικοί παράγοντες μπορούν (και θα πρέπει) να επιλυθούν μέσα σ’ ένα πλαίσιο ισότιμων διακρατικών σχέσεων, όπου ιδιαίτερη σημασία θα έχει η συνεργασία με τους λαούς των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου - η διεθνιστική απάντηση δηλαδή στις φαντασιώσεις και τους τυχοδιωκτισμούς περί Lebensraumτων κάθε λογής φυρερίσκων...

 

ΠΑΡΑΔΟΧΗ Δ:Τέλος θα πρέπει να τονιστεί ότι με βάση τα όσα ειπώθηκαν στην αρχή, ο όποιος προγραμματισμός θα πρέπει να κινείται αναγκαστικά σε δύο επίπεδα: βραχυπρόθεσμα με μέτρα που θα προσφέρουν άμεση λύση στο πρόβλημα της διατροφής του λαού (και που ενδεχομένως θα περιλαμβάνουν παρεκκλίσεις και συμβιβασμούς τόσο τεχνικούς όσο και πολιτικούς) και μακροπρόθεσμα με μέτρα και κατευθύνσεις που θα τίθενται από το ίδιο το κοινωνικό προτσές και το επίπεδο εμπλοκής των λαϊκών δυνάμεων στις οικονομικές και πολιτικές  εξελίξεις.

Όσον αφορά το τεχνικό επίπεδο, μπορούμε σχετικά εύκολα να προβλέψουμε π.χ. ότι σε πρώτη φάση θα δοθεί έμφαση στις μονοετείς, αροτραίες καλλιέργειες σιτηρών, οσπρίων και λαχανικών ενώ μεσομακροπρόθεσμα θα επιδιωχθεί η αύξηση των δενδρωδών καλλιεργειών, της παραγωγής ζωοτροφών και του ζωικού κεφαλαίου, η ανάπτυξη της εκτατικής και ημιεντατικής κτηνοτροφίας και η βελτίωση των αποδόσεων με  τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών στην πρωτογενή παραγωγή και τη μεταποίηση. Αντίθετα είναι πολύ πιο δύσκολο να προβλεφθεί ο βαθμός στον οποίο θα παρακάμπτονται οι υφιστάμενες καπιταλιστικές δομές παραγωγής, εμπορίας και διάθεσης τροφίμων στους πρώτους δύσκολους μήνες της εξόδου, καθώς και οι μορφές και η ένταση που θα πάρει σε βάθος χρόνου η σύγκρουση των αναδυόμενων μορφών οργάνωσης του λαϊκού κινήματος με τα πολυεθνικά καρτέλ, το «ντόπιο» κεφάλαιο και τους μεγαλο-γαιοκτήμονες.

Ας μην ξεχνάμε πως το Πρόγραμμα Παραγωγικής Ανασυγκρότησης δεν είναι η περίληψη ενός  «πενταετούς προγράμματος». Διατυπώνεται ως πρόταση προς τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τα κινήματα, τις τοπικές κοινωνίες και την Αριστερά, απαιτεί τη συμμετοχή και τη δράση στα πλαίσια της πολιτικής πάλης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης, είναι σε τελική ανάλυση μια πρωτόλεια προσπάθεια σκιαγράφησης των μαχών που έχουμε να δώσουμε ενάντια στη φρίκη των Μνημονίων και του ολοκληρωτισμού της Ε.Ε., του αγώνα  για τη ζωή και την αξιοπρέπεια του λαού μας

 

 

Γενικό Περίγραμμα του Προγράμματος Παραγωγικής Ανασυγκρότησης του Αγροτοδιατροφικού Τομέα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο

Επιπτώσεις από την έκθεση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής στο διεθνή καταμερισμό εργασίας και την πρόσδεση στις επιλογές της Ε.Ε. όπως υλοποιούνται μέσω της ΚΑΠ. Δομή και διάρθρωση του αγροτοδιατροφικού συμπλέγματος (Παραγωγή - Μεταποίηση - Κατανάλωση)

Α) Ποια είναι η κατάσταση της αγροτικής παραγωγής αυτή τη στιγμή:Χαρτογράφηση κατανομής του αγροτικού πληθυσμού στην ελληνική επικράτεια. Κατανομή ζωνών καλλιέργειας και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων. Διάρθρωση των αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Αποτύπωση της κατάστασης του τομέα της αλιείας και των ιχθυοκαλλιεργειών. Εκτίμηση μεταβολών στο έδαφος της κρίσης: (μέγεθος αγροτικού πληθυσμού - μείωση αριθμού εκμεταλλεύσεων - αύξηση συγκέντρωσης παραγωγής - καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων).

Β) Όγκος παραγωγής σήμερα κυρίως σε σχέση με τα βασικά αγροτικά προϊόντα(ζωοτροφών - προϊόντων που προορίζονται για άμεση ανθρώπινη κατανάλωση, προϊόντων που προορίζονται για μεταποίηση). Σύγκριση με την παραγωγή προηγούμενων ετών για τη διερεύνηση των πραγματικών παραγωγικών δυνατοτήτων (συνεκτιμώντας τα εκάστοτε ποσοστά χρήσεων της αγροτικής γης).

Γ) Σημασία του αγροτικού τομέα για την οικονομία της χώρας. Αξία των παραγόμενων αγροτικών προϊόντων, συμμετοχή της αγροτικής παραγωγής στο Α.Ε.Π. Χαρτογράφηση της σημασίας του αγροτοδιατροφικού συμπλέγματος για την απασχόληση / όγκος και αξία αγροτικών προϊόντων που διοχετεύονται στο διεθνές εμπόριο.

Δ) Διάρθρωση εμπορίας - μεταποίησης - διάθεσης των αγροτικών προϊόντων διατροφής. Εκτίμηση της ποσότητας των αναξιοποίητων υποπροϊόντων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διατροφή του ανθρώπου και των ζώων (π.χ. τυρόγαλα). Εκτίμηση του πραγματικού ποσοστού των τροφίμων που πετιούνται στα πλαίσια της «αποτελεσματικής» καπιταλιστικής αγοράς και των καταναλωτικών συνηθειών.

Ε) Προσδιορισμός των βασικών διατροφικών αναγκών του λαού μας.Ηλικιακή κατανομή πληθυσμού και υπολογισμός των θερμιδικών αναγκών με βάση μια δίαιτα αναφοράς (μεσογειακή διατροφή) όσον αφορά την αναλογία των θρεπτικών συστατικών (λίπη - υδατάνθρακες - πρωτεΐνες). Αναγωγή στο σύνολο συνεκτιμώντας το σφάλμα της απογραφής του πληθυσμού, τον αριθμό των μη καταγεγραμμένων μεταναστών και προβλέποντας τα απαραίτητα περιθώρια ασφαλείας.

ΣΤ) Παρουσίαση των πραγματικών αναγκών σε αγροτικά προϊόντα(γαλακτοκομικά, κρέας, σιτηρά, φρούτα, λαχανικά, αλιεύματα κ.λ.π.) - επαναξιολόγηση του τρέχοντος ελλείμματος εμπορικού ισοζυγίου αγροτικών προϊόντων με βάση τις πραγματικές διατροφικές ανάγκες του λαού μας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο

Διερεύνηση των παραγωγικών δυνατοτήτων και του βαθμού αυτάρκειας της ελληνικής αγροτικής παραγωγής.

Α) Εκτίμηση του παραγωγικού δυναμικού της καλλιεργήσιμης γης στη χώρα μας.

Καταλληλότητα χρήσεων καλλιεργήσιμης γης και προσδοκώμενες αποδόσεις (παραγωγικότητα εδαφών, υδάτινοι πόροι και αρδευτικές ανάγκες κ.τ.λ.). Συνυπολογισμός της έκτασης της καλλιεργήσιμης γης που είτε σήμερα παραμένει ακαλλιέργητη (οικοπεδοποίηση, φωτοβολταϊκά, εγκατάλειψη, κακή εφαρμογή αγρανάπαυσης - αμειψισποράς) είτε χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια μη εδώδιμων ειδών.

Β) Εκτίμηση του παραγωγικού δυναμικού της κτηνοτροφίας και της αλιείας στη χώρα μας.

Εκτίμηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της κτηνοτροφίας με βάση το υφιστάμενο ζωικό κεφάλαιο, τη χρησιμοποιούμενη τεχνολογία, τη διαθεσιμότητα ζωοτροφών και την επάρκεια των βοσκοτόπων.  Συνυπολογισμός της δυνατότητας εκμετάλλευσης μη καλλιεργήσιμης γης για την ανάπτυξη της εκτατικής ή ημιεντατικής κτηνοτροφίας. Εκτίμηση του αλιευτικού δυναμικού της χώρας (αλιευτικός στόλος, απασχολούμενοι, ιχθυοαποθέματα ελληνικών θαλασσών και εσωτερικών υδάτων, πρόσβαση στις ζώνες διεθνούς αλιείας, τοποθεσίες κατάλληλες για την ανάπτυξη ιχθυοκαλλιεργειών). Καθορισμός των περιβαλλοντικών και χωροταξικών ορίων των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την κτηνοτροφία και τις ιχθυοκαλλιέργειες υπό το πρίσμα της ανάπτυξης εναλλακτικών - μη βιομηχανικών εκμεταλλεύσεων προσαρμοσμένων στα κατά τόπους οικοσυστήματα.

Γ) Εκτίμηση του πραγματικού όγκου των απαιτούμενων εισροών της αγροτικής παραγωγής και εκτίμηση του ποσοστού των εγχώρια διαθέσιμων και του βαθμού εξάρτησης από τις εισαγόμενες:

·         Σπόροι (εμπορευματοποιημένοι - υβρίδια - πατέντες, και εγχώριοι διαθέσιμοι από το ΕΘΙΑΓΕ, τα κέντρα πολλαπλασιαστικού υλικού, ή κοινωνικά δίκτυα όπως του «Πελίτη» κ.λ.π.)

·         Λιπάσματα (βιομηχανικά ανόργανα ή οργανικά π.χ. κόμποστ ή κόπρος)

·         Φυτοπροστατευτικές ουσίες (μυκητοκτόνα - εντομοκτόνα - ζιζανιοκτόνα)

·         Γεωργικά μηχανήματα, ανταλλακτικά

·         Καύσιμα και ενέργεια

·         Ζωικό κεφάλαιο για γαλακτοπαραγωγή - κρεοπαραγωγή - γεννήτορες

·         Ζωοτροφές (κυτταρινούχες, δημητριακά, υποπροϊόντα αγροτικής βιομηχανίας, πρωτεϊνούχες, πρόσθετα ζωοτροφών)

·         Φαρμακευτικές ουσίες (αντιβιοτικά - εμβόλια - αντιπαρασιτικά)

·         Πάγια (εγκαταστάσεις , εξοπλισμός)

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν η άμεση διαθεσιμότητα εισροών με βάση τις δυνατότητες της εγχώριας παραγωγής, καθώς και τα περιθώρια βελτίωσής της μέσω ενός μεσοπρόθεσμου σχεδιασμού για την αύξηση της εγχώριας κάλυψης. Θα πρέπει να υπολογιστεί το ανελαστικά εισαγόμενο μέρος των εισροών (π.χ. πρώτες ύλες λιπασμάτων, πρωτεϊνούχες ζωοτροφές), αφού εξαντληθούν οι δυνατότητες υποκατάστασης εισαγόμενων εισροών με άλλες εγχώριες που βρίσκονται σε επάρκεια.

Γ) Εκτίμηση της διάρθρωσης και των δυνατοτήτων της γεωτεχνικής εκπαίδευσης και έρευνας και του υφιστάμενου επιστημονικού και τεχνικού δυναμικού.Θα πρέπει να διερευνηθούν οι δυνατότητες  στήριξης της αγροτικής παραγωγής σε σχέση με το διαθέσιμο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό της χώρας (γεωπόνοι, κτηνίατροι, ιχθυολόγοι, βιολόγοι, χημικοί, χημικοί μηχανικοί, τεχνολόγοι τροφίμων, ζωικής και φυτικής παραγωγής κ.λ.π.) και τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις και δομές (ΑΕΙ και ΤΕΙ, ερευνητικά κέντρα αγροτικής έρευνας, υπηρεσίες, εργαστήρια και εκπαιδευτικές δομές του ΥΠΑΑΤ, υποδομές ιδιωτικού τομέα).

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο

Εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεων της ρήξης με την Ε.Ε. και την ΚΑΠ ως αποτέλεσμα  της εξόδου από το ευρώ και την ευρωζώνη, στην αγροτική παραγωγή και τον επισιτισμό.

Α) Εκτιμήσεις των εξελίξεων κατά το πρώτο χρονικό διάστημα, σε σχέση με τις ενδεχόμενες ιμπεριαλιστικές κυρώσεις και την αναδιάταξη του πλέγματος των διεθνών σχέσεων της χώρας, που ενδεικτικά αφορούν:

ð   τα ποικίλα σενάρια εμπλοκής του ιμπεριαλιστικού παράγοντα και ενδεχόμενης αποσταθεροποίησης της  χώρας και της ευρύτερης περιοχής  

ð   το βαθμό πιθανής υποτίμησης του νέου εθνικού νομίσματος και τα επίπεδα διαμόρφωσης των τιμών των εισαγόμενων χρηματιστηριακών αγροτικών προϊόντων και εισροών.

ð   τη δυνατότητα εύρεσης εναλλακτικών της Ε.Ε. πηγών εισαγωγής τροφίμων και εισροών (π.χ. βόειο κρέας από Αργεντινή, πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Βενεζουέλα, τη Ρωσία ή το Ιράν). Αναζήτηση διαφορετικών τρόπων πληρωμής (ανταλλαγές προϊόντων ή και υπηρεσιών) στα πλαίσια των ισότιμων διακρατικών σχέσεων και της αλληλεγγύης των λαών για τη μείωση των επιπτώσεων της έλλειψης συναλλάγματος και του ενδεχόμενου ιμπεριαλιστικού εμπάργκο.

ð   την ανάπτυξη και τη βοήθεια του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης προς το λαό της Ελλάδας, βοήθεια που μπορεί να αποβεί κρίσιμη σε μια σειρά από ζητήματα (αιτήματα και κινήματα για διάθεση προϊόντων και σπάσιμο των κυρώσεων, προμήθεια σπόρων που δεν καλύπτονται από πατέντες, ανταλλαγή κινηματικών και παραγωγικών εμπειριών κ.λ.π.). Σημαντικό ρόλο στο ξεδίπλωμα της παγκόσμιας αλληλεγγύης μπορεί να παίξει η νεολαία

Β) Αντιμετώπιση ζητημάτων που άπτονται της σφαίρας παραγωγής διακίνησης και κυκλοφορίας των αγροτικών προϊόντων:

ð   Σπάσιμο των καρτέλ των μεσαζόντων με αλλαγές στο νομικό πλαίσιο και ανάπτυξη των εναλλακτικών μορφών άμεσης διανομής από τα κάτω (κινήματα χωρίς μεσάζοντες - εμπειρία Λατινικής Αμερικής).

ð   Αποφασιστική καταπολέμηση της μαύρης αγοράς.  Διατίμηση στα βασικά προϊόντα - Πλαφόν  κατανάλωσης σε τρόφιμα περιορισμένης διαθεσιμότητας. Δεν είναι ντροπή, τα δελτία τροφίμων και οι «ουρές», ντροπή είναι να είναι γεμάτα τα ράφια των σουπερμάρκετ και απ’ έξω ο κόσμος να ψάχνει τους κάδους.

ð   Μέτρα για τη στήριξη της παραγωγής και την αποφυγή της δημιουργίας «χέρσας» γης. Κίνητρα, εθνικές επιδοτήσεις, επιτάξεις και διάθεση της ακαλλιέργητης γης σε ανέργους.

ð   Μέτρα για την αποσόβηση της αύξησης των σφαγών και της απώλειας ζωικού κεφαλαίου εξ’ αιτίας της μείωσης των εισαγωγών κρέατος. (Επιδοτήσεις - Διατίμηση).

ð   Μέτρα ενάντια στις ελλείψεις προϊόντων λόγω αυξημένων εξαγωγών προς εξασφάλιση συναλλάγματος (π.χ. αποθεματοποίηση, υποκατάσταση, έλεγχος εξαγωγών, αντισταθμιστικά οφέλη).

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4ο

Κοινωνικά σχεδιασμένη παραγωγή - ανασυγκρότηση αγροτοσυνεταιριστικού κινήματος με προτεραιότητα την κάλυψη των άμεσων αναγκών που θα προκύψουν από την αποδέσμευση της χώρας από την Ε.Ε., και την μακροπρόθεσμη ενίσχυση και αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής με στόχους την αύξηση και διατήρηση του αγροτικού εισοδήματος, τη διάδοση της κοινωνικοποιημένου μοντέλου παραγωγής (συνεταιρισμοί, κοινοτικές δομές αλληλεγγύης), την επανεποίκιση της υπαίθρου και την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, στα πλαίσια ενός κοινωνικού υποδείγματος ριζικά διαφορετικού από τον καπιταλιστικό παραλογισμό.

Α) Προσανατολισμός αγροτικής παραγωγής στην κατεύθυνση της κάλυψης των λαϊκών αναγκών.Απόρριψη τόσο του εξαγωγικού μοντέλου, όσο και του μοντέλου υποκατάστασης εισαγωγών στον αγροτο-διατροφικό τομέα. Αγροτική παραγωγή με βάση τις ανάγκες και την κουλτούρα του εργαζόμενου λαού και τις τοπικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες και όχι με βάση την εξασφάλιση συνθηκών καπιταλιστικής κερδοφορίας και αναπαραγωγής του αστικού καταναλωτικού προτύπου.

·         Κατανομή των καλλιεργειών και της ζωικής παραγωγής με κριτήριο την κάλυψη των βασικών εγχώριων αναγκών

·         Εισαγωγές και εξαγωγές στα πλαίσια ισότιμων διακρατικών σχέσεων (π.χ. συμφωνίες κλήριγκ).

·         Επανασχεδιασμός των κατά βάση εξαγωγικών εντατικών εκμεταλλεύσεων (π.χ. φραουλο-καλλιέργειες Μανωλάδας)

Β) Στήριξη του αγροτικού εισοδήματος, ανασυγκρότηση του συνεταιριστικού κινήματος και αναζωογόνηση της υπαίθρου.

·         Ενίσχυση του μικρομεσαίου κλήρου (θεσμοθέτηση νομοθετικού πλαισίου του Συνεργατισμού με κέντρο τον αγροτικό παραγωγικό συνεταιρισμό)

·         Λειτουργία συνεταιρισμών με κρατική ενίσχυση και στήριξη σε όλο το φάσμα της αγροτικής παραγωγής (παραγωγή - τυποποίηση - συσκευασία - διάθεση - διακίνηση) αλλά και της κατανάλωσης (καταναλωτικοί - μικτοί συνεταιρισμοί).

·         Δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία του συνεταιριστικού κινήματος. Ρήξη με τις πρακτικές και το χρεοκοπημένο προσωπικό του κομματικού αγροτοπατερισμού.

·         Επανακρατικοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας και χρήση της ως μοχλό στήριξης της μικρομεσαίας παραγωγής.

·         Αγροτική σεισάχθεια με ρύθμιση των χρεών των παραγωγών.

·         Αντιστροφή της αναλογίας που σήμερα κατευθύνει το 80% των επιδοτήσεων στο 20% των παραγωγών.

·         Οικονομικά και κοινωνικά κίνητρα για την αύξηση του αγροτικού πληθυσμού. Επιδοτήσεις, διάθεση της ακαλλιέργητης γης σε νέους και ανέργους, διανομή σε ακτήμονες της γης που ανήκει στην εκκλησία

·         Μέτρα για τον περιορισμό της εκμετάλλευσης από τους  μεγαλο-γαιοκτήμονες. Φορολόγηση μεγάλου κλήρου, παροχή κινήτρων για πώληση / διάθεση αγροτικής γης σε ακτήμονες (για να μην γράψουμε πως έτσι κι έρθουμε στα πράματα, απλά θα μοιράσουμε τη γη των νέων τσιφλικάδων στους αγρεργάτες τους, ανεξαρτήτως φυλής και εθνικότητας...)

·         Μάχη για τη διαμόρφωση διαφορετικών σχέσεων παραγωγής που θα δημιουργήσει και τις βάσεις για μια ανασυγκροτημένη αγροτική παραγωγή. Περιορισμός της χρήσης αγρεργατών και αύξηση των εκμεταλλεύσεων που ανήκουν σε ελεύθερους παραγωγούς και της κοινοτικής - συνεταιριστικής γεωργίας και κτηνοτροφίας

·         Ανασυγκρότηση και επανεποίκιση της υπαίθρου με την αναβίωση και τη βελτίωση των παραδοσιακών παραγωγικών πρακτικών, δημιουργία των απαραίτητωνυλικοτεχνικών και κοινωνικών υποδομών, «πολιτιστική επανάσταση» για να σπάσουν στερεότυπα που αφορούν την κοινωνική και πολιτική δράση, την οικογένεια, τη νεολαία και τη θέση της γυναίκας.

Γ) Παραγωγή τροφίμων με γνώμονα την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος και με σεβασμό στην παράδοση του λαού μας:

·         Ενίσχυση των κρατικών υπηρεσιών ελέγχου των διαδικασιών παραγωγής και της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων

·         Διατήρηση των φυσικών πόρων (γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία σε διαλεκτική σχέση με το περιβάλλον και τη διατήρηση των οικοσυστημάτων)

·         Στροφή σε μορφές ήπιας κτηνοτροφίας και γεωργίας.

·         Έμφαση στην εποχικότητα - αξιοποίηση των τοπικών δικτύων παραγωγής - μεταποίησης - κατανάλωσης και των τοπικών αγορών (μείωση κόστους αποθήκευσης - συντήρησης -μεταφορών και συνολικά του οικολογικού αποτυπώματος).

·         Εγκατάλειψη της χρήσης των ιδιαιτέρως απαιτητικών και ενεργοβόρων υβριδίων, αξιοποίηση τοπικών τραπεζών σπόρων και διατήρηση της βιοποικιλότητας, σπάσιμο των πατέντων που κατέχουν μονοπωλιακοί όμιλοι και αυξάνουν την εξάρτηση στην αγροτική παραγωγή.

·         Ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής στην κατεύθυνση της αναίρεσης της επί δεκαετίες υλοποιούμενης συγκεντροποίησης. Δημιουργία προϋποθέσεων για τη λειτουργία μικρών εστιών παραγωγής που θα εξασφαλίζουν την τροφοδοσία σε τοπικό επίπεδο.

·         Ανάπτυξη εφαρμογών αξιοποίησης των γεωργοκτηνοτροφικών αποβλήτων χαμηλού κόστους και τεχνολογίας (π.χ. οικιακοί - κοινοτικοί αντιδραστήρες βιοαερίου Ινδικού ή Κινέζικου τύπου).

·         Στροφή στη μικρής κλίμακας μεταποίηση με ενίσχυση της βιοτεχνίας παραγωγής τροφίμων (κύρια οικοτεχνικού - συνεταιριστικού τύπου) και περιορισμός του ρόλου των καρτέλ της βιομηχανίας τροφίμων και των αλυσίδων των σουπερμάρκετ.

Δ) Ενίσχυση και κατεύθυνση της αγροτικής παραγωγής μέσω κρατικών (εθνικών) επιδοτήσεων(απαραίτητο συστατικό στα πλαίσια της κεντρικής κατεύθυνσης της αγροτοσυνεταιριστικής διάρθρωσης της παραγωγής):

·         Προσέγγιση του αγροτικού προϊόντος ως κοινωνικού αγαθού και όχι ως εμπορεύματος (αποφετιχοποίηση αγροτικού προϊόντος)

·         Εξασφάλιση ενός ελάχιστου βιοτικού επιπέδου και συγκράτηση του πληθωρισμού μέσω της διατήρησης της χαμηλής τιμής των τροφίμων

·         Εξασφάλιση των αναγκαίων ποσοτήτων τροφίμων μέσω της στήριξης του αγροτικού εισοδήματος και της διατήρησης των παραγωγικών δραστηριοτήτων.

·         Εξασφάλιση της αγροτικής παραγωγής απέναντι σε απρόβλεπτους κινδύνους (ακραία καιρικά φαινόμενα κ.τ.λ.)

·         Παροχή οικονομικών και κοινωνικών κινήτρων για τη δημιουργία και τη στήριξη των αγροτικών συνεταιρισμών και  την κεντρική κατεύθυνση της αγροτικής παραγωγής

·         Έναρξη πολυεπίπεδου διαλόγου με τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και των επιστημόνων για τη δημιουργία ενός «νέου παραγωγικού χάρτη» της χώρας, που θα περιλαμβάνει τη διάρθρωση των καλλιεργειών και της κτηνοτροφίας οι οποίες θα εντάσσονται σε ένα ενιαίο σχεδιασμό (είδη καλλιεργειών που πρέπει να ενισχυθούν, ποιάς μορφής κτηνοτροφία και που κ.τ.λ.).

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5ο

Περιγραφή των απαραίτητων για τη μεσοπρόθεσμη παραγωγική ανασυγκρότηση υποδομών:

Α) Αξιοποίηση και ενίσχυση των υπαρχουσών δυνατοτήτων επιστημονικής υποστήριξης, έρευνας και εκπαίδευσης προς την κατεύθυνση που περιγράφηκε.

·         Επαναλειτουργία των αγροτικών ινστιτούτων και των ερευνητικών ιδρυμάτων. Δημιουργία νέων, με έμφαση στη διατήρηση των τοπικών φυλών ζώων και γεωργικών ποικιλιών, τη γενετική βελτίωση και την αγροτική εκπαίδευση.

·         Αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του ΥΠΑΑΤ. Μαζικοί διορισμοί γεωτεχνικών και άλλων επιστημόνων για την στήριξη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας της αλιείας και της σχετικής μεταποιητικής βιομηχανίας - βιοτεχνίας. Επιστροφή των κτηνιάτρων και των γεωπόνων στο στάβλο και το χωράφι.

·         Προσανατολισμός δημιουργίας Εθνικού Αγροτικού Πανεπιστημίου, ανοιχτού στους αγρότες, τους εργαζόμενους και την κοινωνία, με γνωστικά αντικείμενα τη Γεωπονική - Κτηνιατρική - Τεχνολογία τροφίμων - Δασολογία - Βιολογία, που θα λειτουργεί ενάντια στο βάθεμα του κοινωνικού καταμερισμού της  εργασίας και τη διάκριση μεταξύ επιτελικού και εκτελεστικού  ρόλου στην παραγωγή και ενάντια στο διαχωρισμό θεωρίας και πράξης.

Β) Αξιοποίηση, επέκταση και ενίσχυση των υπαρχουσών υποδομών για την αγροτική παραγωγή:

·         Επαναδημιουργία Εθνικής Λιπασματοβιομηχανίας.

·         Στήριξη Εθνικής Βιομηχανίας Φαρμάκων και Φυτοπροστατευτικών. Σπάσιμο των κάθε λογής πατέντων προς όφελος της δημόσιας υγείας και της διατροφής του λαού.

·         Ολοκλήρωση των βασικών έργων υποδομής (έργα διαχείρισης των υδάτινων πόρων,  βιομηχανίες παραγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, ολοκλήρωση εδαφολογικών χαρτών, σιδηρόδρομος, άρση της συγκοινωνιακής και παραγωγικής απομόνωσης των νησιών και των δυσπρόσιτων περιοχών κ.λ.π.).

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο

Αλλαγή καταναλωτικού υποδείγματος και διατροφικής - κοινωνικής συμπεριφοράς:

·         Αύξηση του ελεύθερου χρόνου - οικιακή κουζίνα - περιορισμός της ταχείας εστίασης. Αναβάθμιση της κοινωνικής σημασίας του μαγειρέματος και της συνεστίασης ως συλλογικής πρακτικής, σπάζοντας τα φυλετικά και ταξικά στεγανά.

·         Παράλληλα δημιουργία υποδομών και θεσμών δωρεάν εστίασης στους μαζικούς χώρους (εκπαίδευση, βιομηχανία, δημόσιο, εργασιακοί χώροι κ.λ.π.). για την απελευθέρωση των εργαζόμενων γονέων (και κυρίως των μητέρων) από τη ρουτίνα της καθημερινής παρασκευής τροφής.

·         Έμφαση στην εποχικότητα των αγροτικών προϊόντων ως δομικό στοιχείο διατροφής και δίαιτας

·         Αξιοποίηση των ποσοτήτων τροφίμων που σήμερα πετιούνται στα πλαίσια της καπιταλιστικής αλυσίδας μεταποίησης - κυκλοφορίας - κατανάλωσης.

·         Προώθηση της «μικρής» γεωργίας των μπαξέδων και της οικόσιτης κτηνοτροφίας στις αγροτικές και ημιαστικές περιοχές ως παράγοντα ενίσχυσης της διατροφικής επάρκειας (αυτοκατανάλωση - κατά το «ένας χοίρος για κάθε οικογένεια» του Μάο) αλλά και ως παράγοντα οικολογικής εξισορρόπησης του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με την τροφή.